خلاصه کتاب دزد مارکوس زوساک هر آنچه باید بدانید

رمان کتاب دزد اثر مارکوس زوساک داستانی تکان دهنده و عمیق است که در بستر آلمان نازی و جنگ جهانی دوم روایت می شود. راوی این داستان شخصیت مرگ است که ماجرای زندگی دختر نوجوانی به نام لیزل ممفورت را تعریف می کند. لیزل در خیابان مونیخ با خانواده سرپرست خود زندگی می کند و با دزدیدن کتاب ها و خواندن آن ها برای دیگران، در میان وحشت جنگ و بمباران ها، پناهگاهی از کلمات می سازد. این اثر ادبی به بررسی قدرت شگرف کلمات، اهمیت انسانیت در روزهای تاریک و پیوند عمیق میان عشق، ادبیات و مقاومت می پردازد و خواننده را با پرسش های بنیادین درباره مرگ، زندگی و ارزش واژه ها روبه رو می کند.

معرفی جامع رمان کتاب دزد و جایگاه آن در ادبیات جهان

رمان کتاب دزد که در سال 2005 میلادی منتشر شد، مهم ترین و شناخته شده ترین اثر مارکوس زوساک، نویسنده استرالیایی است. این کتاب به سرعت به یکی از پرفروش ترین آثار نیویورک تایمز تبدیل شد و برای سال ها در صدر جداول فروش جهانی قرار گرفت. داستان در خیابانی خیالی به نام خیابان مونیخ در شهر مولفینگ آلمان جریان دارد. لیزل ممفورت، دختری نه ساله، پس از از دست دادن برادر کوچکش و رها شدن توسط مادر کمونیستش، به سرپرستی خانواده هوبرمن در می آید. زوساک در این رمان، تصویری متفاوت از جنگ جهانی دوم ارائه می دهد. او به جای تمرکز بر میدان های نبرد و استراتژی های نظامی، دوربین خود را به سمت غیرنظامیان، کودکان و مردم عادی می چرخاند که در سایه سنگین دیکتاتوری و فقر، سعی در حفظ کرامت انسانی خود دارند. این رمان تنها یک داستان تاریخی نیست، بلکه کاوشی فلسفی در ماهیت کلمات، قدرت آن ها در نجات یا نابودی انسان ها و تضاد عمیق میان زیبایی و زشتی در ذات بشر است.

مارکوس زوساک برای خلق این شاهکار ادبی، از داستان های واقعی والدینش الهام گرفت. پدر و مادر زوساک هر دو اصالتی آلمانی داشتند و تجربه های آن ها از زندگی در آلمان تحت حکومت نازی ها، بمباران شهرها و دیدن رژه اسرای یهودی در خیابان ها، پایه های اصلی شکل گیری پیرنگ این رمان را تشکیل دادند. همین ریشه های واقعی باعث شده است تا فضاسازی های کتاب دزد به شدت ملموس، دردناک و در عین حال شاعرانه باشند. خواننده با هر ورق زدن این کتاب، بوی خاکستر، صدای آژیر خطر و سرمای استخوان سوز پناهگاه های زیرزمینی را حس می کند.

راوی منحصر به فرد: چرا مرگ داستان را روایت می کند؟

یکی از درخشان ترین و جسورانه ترین تصمیمات مارکوس زوساک در نگارش کتاب دزد، انتخاب شخصیت مرگ به عنوان راوی داستان است. مرگ در این رمان، یک فرشته بی احساس یا یک هیولای ترسناک نیست. او موجودی است خسته، رنگ پریده و به شدت درگیر با احساسات انسانی. مرگ مدام از خستگی خود حرف می زند و اعتراف می کند که از دیدن رنج های بی پایان بشر و جمع آوری روح ها به ستوه آمده است. او به رنگ ها علاقه زیادی دارد و هر بار که برای گرفتن روحی مراجعه می کند، ابتدا به رنگ آسمان در آن لحظه توجه می کند تا شاید کمی از تلخی کارش کاسته شود. این زاویه دید دانای کل اما احساسی، به خواننده اجازه می دهد تا همزمان بر تمام اتفاقات شهر مولفینگ مسلط باشد و هم دردهای درونی راوی را درک کند.

حضور مرگ به عنوان راوی، نوعی تعلیق بی نظیر در داستان ایجاد می کند. او بارها پیش از وقوع فاجعه، به خواننده هشدار می دهد که چه کسی قرار است بمیرد و چه سرنوشت شومی در انتظار شخصیت هاست. این افشای پیش از موعد، به جای از بین بردن جذابیت داستان، اضطرابی عمیق و همدردی شدیدی را در دل خواننده بیدار می کند. ما می دانیم که خیابان مونیخ در نهایت نابود خواهد شد، اما همچنان با تمام وجود امیدواریم که لیزل، هانس، رزا و رودی از این مهلکه جان سالم به در ببرند. مرگ در لابلای روایت خود، مدام از دزدی های لیزل و کلمات او یادداشت برمی دارد و در نهایت اعتراف می کند که از انسان ها می ترسد، زیرا آن ها همزمان قادر به ساختن زیباترین شعرها و مخرب ترین جنگ ها هستند.

خلاصه داستان کتاب دزد از آغاز تا پایان

ورود به خیابان مونیخ و آغاز دزدی ها

داستان با سفر لیزل نه ساله به همراه مادر و برادر کوچکترش به سمت یتیم خانه آغاز می شود. در میانه راه، برادر کوچک لیزل در قطار جان می سپارد و در مراسم خاکسپاری او در برف، لیزل اولین کتاب خود را به نام راهنمای گورکن پیدا می کند. این کتاب که خواندن آن را اصلا بلد نیست، به تنها پیوند او با برادر از دست رفته و مادر ناپدید شده اش تبدیل می شود. پس از رسیدن به شهر مولفینگ، لیزل به خانواده هوبرمن سپرده می شود. هانس هوبرمن، پدر خوانده اش، مردی بلندقد، مهربان و نوازنده آکاردئون است که با صبر و حوصله فراوان، نیمه شب ها در زیرزمین خانه به لیزل خواندن و نوشتن می آموزد. در مقابل، رزا هوبرمن، مادر خوانده اش، زنی است که مدام با کلمات تند و خشن با لیزل صحبت می کند، اما در باطن قلبی به شدت مهربان دارد و با شستشوی لباس مردم ثروتمند شهر، امرار معاش می کند.

کتاب سوزان و دزدی دوم

با تشدید قدرت نازی ها، مراسم کتاب سوزان بزرگی در میدان شهر برگزار می شود. لیزل که اکنون با کمک هانس خواندن را آموخته است، از دیدن نابودی کلمات و کتاب ها به شدت خشمگین و اندوهگین می شود. او متوجه می شود که کتاب هایی که نازی ها آن ها را مخالف ایدئولوژی خود می دانند، پر از ارزش و حقیقت هستند. در پایان مراسم، وقتی آتش در حال خاموش شدن است، لیزل پنهانی یکی از کتاب های نیمه سوخته را از زیر خاکستر بیرون می کشد و در لباس خود پنهان می کند. این دومین دزدی او است و آغازی می شود بر مسیر طولانی او برای نجات کلمات از چنگال سانسور و نابودی. همین کتاب دزدی شده، بعدا توسط شهردار و همسرش کشف می شود، اما به جای مجازات، همسر شهردار که زنی افسرده و داغدار است، کتابخانه عمارت خود را در اختیار لیزل قرار می دهد تا هر زمان که بخواهد به آنجا برود و مطالعه کند.

مردی در زیرزمین و پیوند با مکس

مهم ترین نقطه عطف داستان زمانی رخ می دهد که هانس هوبرمن تصمیم می گیرد دین قدیمی خود را به یک سرباز یهودی در جنگ جهانی اول ادا کند. او پسر آن سرباز، مکس واندنبرگ، را که در حال فرار از دست نازی هاست، به صورت مخفیانه به خانه می آورد و در زیرزمین تاریک و نمور پنهان می کند. حضور مکس در زیرزمین، فضایی پر از تنش، ترس و در عین حال انسانیت را در خانه هوبرمن ایجاد می کند. لیزل و مکس که هر دو از کابوس های شبانه رنج می برند، به سرعت با یکدیگر پیوندی عمیق برقرار می کنند. مکس برای لیزل کتاب هایی دست ساز می سازد که روی صفحات رنگ شده کتاب راهنمای گورکن نقاشی و نوشته شده اند. این کتاب های کوچک، نمادی از مقاومت در برابر نفرت و اثبات قدرت تخیل در تاریک ترین روزهای تاریخ هستند.

رودی اشتاینر و دوستی های خیابان مونیخ

در همسایگی لیزل، پسری به نام رودی اشتاینر زندگی می کند. رودی که عاشق ورزش و به ویژه قهرمان دو و میدانی آمریکایی، جسی اوونز است، به سرعت به بهترین دوست لیزل تبدیل می شود. او مدام از لیزل می خواهد که او را ببوسد، اما لیزل هر بار این خواسته را به تعویق می اندازد. رابطه این دو نوجوان، یکی از پاک ترین و زیباترین بخش های رمان است. آن ها با هم در خیابان ها فوتبال بازی می کنند، از دست کشاورزان محلی سیب و سیب زمینی می دزدند و در برابر فشارهای مدرسه و جوانان هیتلری مقاومت می کنند. رودی نماد معصومیت از دست رفته و جوانانی است که توسط ماشین تبلیغاتی نازی بلعیده می شوند.

پایان تراژیک و قدرت کلمات

با پیشروی جنگ، آسمان آلمان هر روز بیشتر توسط هواپیماهای متفقین بمباران می شود. مردم مولفینگ شب ها را در پناهگاه ها سپری می کنند و لیزل با خواندن کتاب برای همسایگان وحشت زده، به آن ها آرامش می بخشد. در نهایت، فاجعه ای که مرگ از ابتدا به آن اشاره کرده بود رخ می دهد. یک بمباران سنگین خیابان مونیخ را به ویرانه ای تبدیل می کند. تمام اعضای خانواده هوبرمن، رودی و همسایگان در این بمباران جان خود را از دست می دهند. لیزل که در آن شب در زیرزمین خانه مشغول نوشتن داستان زندگی خود در کتابی به نام کتاب دزد بوده، تنها بازمانده این خیابان می شود. وقتی مرگ برای جمع آوری اجساد می آید، کتاب دست نویس لیزل را از میان آوار پیدا می کند و آن را برمی دارد. سال ها بعد، لیزل که اکنون زنی سالخورده است، با مرگ ملاقات می کند و مرگ به او اعتراف می کند که سال ها این کتاب را خوانده و هنوز هم از انسان ها و قدرت کلمات آن ها شگفت زده می شود.

تحلیل شخصیت های کلیدی رمان

لیزل ممفورت: دزد کلمات

لیزل نماد قدرت یادگیری و مقاومت از طریق ادبیات است. او در ابتدا دختری بی سواد، خشمگین و آسیب دیده از تروماهای کودکی است. اما کلمات به تدریج به سلاح او برای مبارزه با تاریکی تبدیل می شوند. سیر تحول لیزل از دختری که کلمات را نمی فهمد به نویسنده ای که داستان زندگی خود را در زیرزمین و در میان بمباران ها می نویسد، نشان دهنده این است که چگونه هنر و ادبیات می توانند به انسان معنا ببخشند و او را از قربانی بودن به یک ناظر و راوی قدرتمند تبدیل کنند.

هانس هوبرمن: تجسم انسانیت

هانس پدرخوانده لیزل، قلب تپنده اخلاقیات در این رمان است. او مردی ساده، نقاش ساختمان و نوازنده آکاردئون است که هیچ گاه عضو حزب نازی نمی شود، هرچند برای حفظ جان خانواده اش مجبور به سکوت در برابر بسیاری از بی عدالتی ها می شود. او با آموزش الفبا به لیزل در نیمه شب ها، نه تنها سواد، بلکه عشق و امنیت را به او هدیه می دهد. سیگار کشیدن های او در تاریکی و نواختن آکاردئون، نمادی از آرامش در میان طوفان جنگ است.

رزا هوبرمن: عشق در پس پرده خشم

رزا در نگاه اول زنی عصبی، پرخاشگر و بددهن به نظر می رسد که مدام لیزل و هانس را با القاب زشت صدا می زند. اما زوساک به زیبایی نشان می دهد که این پرخاشگری تنها یک مکانیزم دفاعی برای بقا در شرایط سخت اقتصادی است. رزا زنی است که تکه های نان خود را به لیزل می دهد، نگران سلامتی هانس در جبهه جنگ است و با تمام وجود از مکس در زیرزمین محافظت می کند. او ثابت می کند که عشق همیشه با کلمات محبت آمیز بیان نمی شود، گاهی عشق در مشت و لگد و فریادهای از سر استیصال نهفته است.

مکس واندنبرگ: وجدان بیدار

مکس، پناهجوی یهودی در زیرزمین، نماینده تمام کسانی است که توسط رژیم نازی شیطانی و طرد شده اند. او با وجود بیماری، گرسنگی و ترس مداوم از کشف شدن، روحیه خود را حفظ می کند و با کشیدن نقاشی روی صفحات کتاب راهنمای گورکن، داستان های تمثیلی برای لیزل می آفریند. رابطه مکس و لیزل فراتر از یک دوستی ساده است؛ آن ها دو روح سرگردان هستند که در کلمات یکدیگر پناهگاهی برای فرار از واقعیت تلخ بیرون از زیرزمین پیدا می کنند.

درون مایه ها و تم های اصلی کتاب دزد

دوگانگی و قدرت بی نظیر کلمات

اصلی ترین پیام زوساک در این رمان، بررسی قدرت دوگانه کلمات است. از یک سو، هیتلر با استفاده از کلمات، کتاب نبرد من و سخنرانی های آتشین، میلیون ها نفر را شستشوی مغزی داد و جهان را به خاک و خون کشید. کلمات در دست نازی ها ابزاری برای نفرت پراکنی، سانسور و نابودی بود. اما از سوی دیگر، هانس با همین کلمات به لیزل آرامش می دهد، مکس با کلمات خود کتاب هایی برای مقاومت می آفریند و لیزل در پناهگاه با خواندن کتاب، ترس همسایگانش را تسکین می دهد. این تضاد نشان می دهد که کلمات به خودی خود خوب یا بد نیستند، بلکه این انسان ها هستند که به آن ها جهت می دهند.

مرگ و میرایی انسان

حضور مرگ به عنوان راوی، تم میرایی را در تمام طول داستان پررنگ نگه می دارد. کتاب به خواننده یادآوری می کند که پایان همه ما اجتناب ناپذیر است. اما سوال اصلی این نیست که آیا می میریم یا خیر، بلکه این است که در فاصله میان تولد و مرگ چگونه زندگی می کنیم. شخصیت هایی مانند هانس و لیزل با وجود آگاهی از مرگ و وحشت جنگ، انتخاب می کنند که مهربان باشند، عشق بورزند و به دیگران کمک کنند. این انتخاب آگاهانه در برابر پوچی مرگ، بزرگترین پیروزی انسان است.

مقاومت های کوچک و روزمره

برخلاف بسیاری از داستان های جنگی که بر قهرمانان میدان نبرد تمرکز دارند، کتاب دزد به مقاومت های خاموش و روزمره مردم عادی می پردازد. پنهان کردن یک یهودی در زیرزمین، دزدیدن یک کتاب از میان آتش، نواختن موسیقی ممنوعه و یا حتی غذا دادن به یک اسیر گرسنه در خیابان، همگی اشکالی از مقاومت در برابر سیستمی هستند که سعی در نابودی انسانیت دارد. زوساک نشان می دهد که برای قهرمان بودن نیازی به اسلحه نیست، گاهی یک قلب مهربان در دنیایی بی رحم، بزرگترین انقلاب است.

نمادپردازی های عمیق در رمان

بستر تاریخی: آلمان نازی و تاثیر آن بر غیرنظامیان

برای درک عمیق تر کتاب دزد، باید نگاهی دقیق به شرایط اقتصادی و اجتماعی آلمان در دهه 1930 و 1940 میلادی بیندازیم. زوساک به خوبی نشان می دهد که چگونه فقر، تورم و بیکاری باعث شد تا بسیاری از مردم عادی فریب شعارهای پوپولیستی نازی ها را بخورند. خانواده هوبرمن برای به دست آوردن چند سکه اضافی مجبور به شستشوی لباس ثروتمندان هستند و گرسنگی یک تهدید روزمره است. در این میان، ماشین تبلیغاتی رایش سوم با استفاده از رسانه ها، رادیو و تجمعات بزرگ، ذهن کودکان و نوجوانان را هدف قرار داده است. عضویت در جوانان هیتلری برای نوجوانانی مانند لیزل و رودی اجباری می شود و آن ها مجبورند در کلاس هایی شرکت کنند که در آن نفرت از یهودیان و پرستش پیشوا آموزش داده می شود. مقاومت لیزل در برابر این شستشوی مغزی، یکی از درخشان ترین جنبه های شخصیت پردازی اوست.

علاوه بر این، کتاب به مسئله سانسور و کتاب سوزان ها به عنوان یک استراتژی سیستماتیک برای کنترل افکار عمومی می پردازد. نازی ها می دانستند که برای تسلط کامل بر یک ملت، ابتدا باید تاریخ، ادبیات و تفکر انتقادی آن ها را نابود کرد. صحنه کتاب سوزان در میدان شهر، یکی از تکان دهنده ترین سکانس های رمان است که در آن لیزل برای اولین بار متوجه می شود کلمات می توانند خطرناک باشند و دقیقاً به همین دلیل است که رژیم از آن ها می ترسد. این آگاهی، جرقه ای می شود تا لیزل از یک کودک بی سواد به یک دزد ادبیات تبدیل شود.

روانشناسی تروما و تاثیر جنگ بر کودکان

کتاب دزد یک مطالعه موردی بی نظیر از تاثیر تروماهای دوران جنگ بر روان کودکان است. لیزل با تروماهای متعددی دست و پنجه نرم می کند: از دست دادن برادر، جدایی اجباری از مادر، کابوس های شبانه مداوم و اضطراب ناشی از بمباران ها. زوساک نشان می دهد که کودکان در این شرایط چگونه مکانیزم های دفاعی خاص خود را توسعه می دهند. برای لیزل، خواندن کتاب و دزدیدن آن ها یک مکانیزم بقا است. کلمات به او ساختار و نظمی می دهند که در دنیای بیرون از خانه وجود ندارد. وقتی او در زیرزمین برای مکس کتاب می خواند، در واقع در حال درمان زخم های روانی خود است.

رودی اشتاینر نیز نماینده بخش دیگری از روانشناسی کودکان در جنگ است. او سعی می کند با قهرمان پروری و تقلید از جسی اوونز، از واقعیت تلخ اطرافش فرار کند. رنگ کردن بدنش با زغال برای شبیه شدن به قهرمان سیاه پوست آمریکایی، نه تنها یک بازی کودکانه، بلکه یک اعتراض ناخودآگاه به ایدئولوژی برتری نژادی نازی هاست. این کودکان در دنیایی بزرگ شده اند که بزرگسالان در آن مشغول کشتار یکدیگرند، و آن ها باید راهی برای حفظ معصومیت خود پیدا کنند.

مقایسه کتاب دزد با آثار مشابه در ادبیات جنگ

برای درک بهتر جایگاه کتاب دزد، مقایسه آن با سایر شاهکارهای ادبیات جنگ جهانی دوم می تواند دیدگاه روشن تری به خواننده بدهد. در جدول زیر، این رمان را با دو اثر مشهور دیگر بررسی کرده ایم.

ویژگی	کتاب دزد (مارکوس زوساک)	خاطرات آن فرانک	پسرکی با پیژامه راه راه
زاویه دید	مرگ (دانای کل)	اول شخص (خودنوشت)	سوم شخص محدود
تم اصلی	قدرت کلمات و انسانیت	امید در انزوا و بلوغ	معصومیت در برابر شرارت
مخاطب هدف	جوانسال و بزرگسال	نوجوان و بزرگسال	بزرگسال و جوانسال
پایان بندی	تراژیک اما معناگرا	واقعی و تلخ	بسیار شوکه کننده

سبک نگارش و زبان ادبی مارکوس زوساک

زبان زوساک در کتاب دزد به شدت شاعرانه، استعاری و پر از تصویرسازی های بصری است. او از جملات کوتاه و کوبنده برای بیان حقایق تلخ استفاده می کند و در مقابل، برای توصیف احساسات و طبیعت، به جملاتی بلند و آهنگین پناه می برد. یکی از ویژگی های بارز سبک او، استفاده از بولد کردن کلمات کلیدی و تعاریف کوتاه در لابه لای متن است که گویی مرگ در حال یادداشت برداری در دفترچه خاطرات خود است. این تکنیک، ریتم خواندن را تغییر می دهد و به خواننده فرصت مکث و تامل می دهد.

علاوه بر این، زوساک به شدت به حواس پنجگانه توجه دارد. او سرمای برف، بوی سوختگی کاغذ، طعم نان خشک و صدای ناهنجار آژیرها را چنان دقیق توصیف می کند که خواننده خود را در خیابان مونیخ حس می کند. این غنای حسی باعث می شود تا تروماهای جنگ تنها در سطح ذهنی باقی نمانند، بلکه به صورت فیزیکی و احساسی توسط خواننده تجربه شوند.

اقتباس سینمایی: کتاب دزد در قاب تصویر

در سال 2013 میلادی، فیلمی بر اساس این رمان با همین نام به کارگردانی برایان پرسیوال و بازی سوفی نلیس در نقش لیزل اکران شد. اگرچه فیلم توانست بخش هایی از احساسات داستان را به تصویر بکشد و موسیقی متن آن اثر جان کیگان بسیار تحسین شد، اما بسیاری از منتقدان و طرفداران کتاب معتقدند که فیلم نتوانسته است عمق فلسفی و پیچیدگی راوی داستان یعنی مرگ را به درستی منتقل کند. حذف صدای راوی و تغییرات در برخی از پایان بندی های فرعی، باعث شد تا فیلم بیشتر به یک درام تاریخی معمولی تبدیل شود تا آن شاهکار ادبی که زوساک خلق کرده بود. با این حال، تماشای فیلم پس از خواندن کتاب می تواند به تجسم فضاهای داستان کمک شایانی کند.

بررسی ترجمه های فارسی و انتخاب بهترین نسخه

با توجه به استقبال بی نظیر خوانندگان ایرانی از این رمان، ترجمه های متعددی از کتاب دزد در بازار نشر ایران منتشر شده است. انتخاب یک ترجمه خوب برای این اثر بسیار حیاتی است، زیرا لحن راوی که همان مرگ باشد، پر از استعاره، ایهام و جملات شاعرانه است. یک مترجم ضعیف ممکن است این ظرافت ها را از بین ببرد و متن را به یک گزارش ساده تاریخی تقلیل دهد. در میان نسخه های موجود، ترجمه هایی که توانسته اند ریتم کند و سنگین مرگ را در زبان فارسی بازسازی کنند، امتیاز بالاتری دریافت می کنند. همچنین، حفظ اصطلاحات محلی آلمانی و القابی که رزا هوبرمن به کار می برد، نیازمند تسلط مترجم بر فرهنگ عامه آلمان در آن دوران است. خوانندگان حرفه ای همواره توصیه می کنند که پیش از خرید، چند صفحه ابتدایی از ترجمه های مختلف را مطالعه کنند تا با لحنی که بیشتر با روحیات آن ها سازگار است، ارتباط برقرار کنند.

ارزش بازخوانی: چرا کتاب دزد هرگز قدیمی نمی شود؟

یکی از نشانه های یک شاهکار ادبی، قابلیت بازخوانی آن در دوره های مختلف زندگی است. کتاب دزد را می توان در نوجوانی خواند و از ماجراجویی ها و دوستی های لیزل و رودی لذت برد. همان کتاب را می توان در بزرگسالی دوباره خواند و این بار متوجه عمق فداکاری های هانس، استیصال های رزا و بار سنگین اخلاقی مکس شد. مضامینی مانند سانسور، قدرت رسانه، نفرت پراکنی سیستماتیک و اهمیت تفکر انتقادی، مسائلی هستند که متاسفانه در دنیای امروز نیز همچنان Relevancy خود را حفظ کرده اند. در عصری که اخبار جعلی و سانسور دیجیتال بیداد می کند، پیام زوساک درباره لزوم محافظت از کلمات و حقیقت، بیش از هر زمان دیگری شنیدنی و حیاتی است.

پرسش های متداول درباره رمان کتاب دزد

جمع بندی نهایی: چرا باید کتاب دزد را خواند؟

کتاب دزد تنها یک رمان درباره جنگ نیست، بلکه آینه ای است که در برابر ذات متناقض انسان گرفته شده است. مارکوس زوساک به زیبایی نشان می دهد که چگونه در تاریک ترین دوران تاریخ، هنوز هم می توان رگه هایی از نور، فداکاری و عشق را پیدا کرد. این کتاب به ما یادآوری می کند که کلمات قدرت تغییر جهان را دارند و هر یک از ما می توانیم با انتخاب های کوچک روزمره خود، در برابر بی رحمی ها مقاومت کنیم. اگر به دنبال اثری هستید که همزمان اشک را به چشمانتان بیاورد، ذهن شما را به چالش بکشد و دیدگاهتان را نسبت به ارزش کتاب ها و انسانیت تغییر دهد، خواندن این شاهکار ادبی یک ضرورت مطلق است. در پایان، همانطور که مرگ در آخرین صفحات کتاب به لیزل می گوید، انسان ها موجوداتی شگفت انگیز هستند و داستان های آن ها هرگز به پایان نمی رسد.